[Zwierzogród] MKP Zwierzogród Główny

Na główny dworzec w Zwierzogrodzie wreszcie wjechał pociąg, na który wszyscy czekali. Skład powoli wtoczył się na peron, a tłum zaczał wiwatować. Po chwili drzwi jednego z wagonów otworzyły się i na peron wysiadła Adelaide. Kobieta rozejrzała się po peronie, początkowo wyraźnie zaskoczona widokiem czerwonego dywanu i zgromadzonego tłumu. Dopiero po chwili dostrzegła stojącego na jego końcu Prezydenta Waksmana, trzymającego ogromny bukiet kwiatów. Gdy pociąg się zatrzymał, wysiadła i ruszyła w jego stronę, a zgromadzeni wokół ludzie zaczęli bić brawo i wiwatować. Prezydent wyszedł jej naprzeciw, wręczył bukiet i przywitał swoją przyszłą żonę serdecznym uściskiem.

Widząc swoją Lubą Waksman przywitał ją ciepło i wręczył bukiet kwiatów. Gdy pociąg, którym przyjechała odjechał w oddali słychać już było prezent, który powoli wtaczał się na tor przy peronie, na którym stali. Gdy lokomotywa zbliżała się do pary Waksman uklęknął przed Adelaide, z kieszeni wyjął pudełeczko, otworzył je i skierował do Adelaide mówiąc - "Wyjdziesz za mnie, Adelaide?":

Adelaide przez chwilę patrzyła na klęczącego przed nią Kaspara, jakby nie była w stanie uwierzyć w to, co właśnie się wydarzyło. Spojrzała na pierścionek, potem na niego, a na jej twarzy pojawił się ogromny uśmiech.

- TAK!!! - wykrzyknęła z całych sił, a jej głos poniósł się echem po całym peronie.

- TAK, WYJDĘ ZA CIEBIE! TAK!!! - krzyknęła ponownie, rzucając mu się na szyję.

Tłum wybuchł wiwatami i oklaskami. Ktoś z końca peronu krzyknął „BRAWO!”, a Adelaide, wciąż obejmując Kaspara, śmiała się i powtarzała z niedowierzaniem:

- TAK! OCZYWIŚCIE, ŻE TAK!

Mężczyzna podniósł się z kolana, a Adelaide wyciągnęła dłoń, pozwalając mu założyć pierścionek. Po chwili oboje pocałowali się przy wtórze wiwatów zgromadzonych mieszkańców i gości.

Słysząc te słowa Kaspar ledwo co powstrzymał łzy radości. Po namiętnym pocałunku złapał Adelaide na ręce i zaniósł ją na lokomotywę, którą mieli odjechać na lotnisko. Stamtąd mieli udać się do Księstwa Sarmacji na zaślubiny...

Gratulacje! Takiego Herr Waksmana to ja nie znałem!